من يک هم اتاقى افسرده دارم ...

من در شهرستان دانشجو هستم و يک هم اتاقى افسرده دارم و خيلى حساس كه اصلا با روحياتم نميخوره. من تقريبا آدم شاديم، آدم ركيم و اون از اين قضيه رنج ميبره. حتى توى آهنگ گوش كردنم توافق نداريم خيلى وقتام سر اين قضيه كوتاه ميام و چيزى نميگم. من دقيق هستم و اون سر به هوا انگار كه هميشه خودشو زده به اون راه. آيا من رابطمو باهاش ادمه بدم يا قطع كنم؟

پرسشگر گرامی؛ يكي از خصوصيات زندگي خوابگاهي اين است كه فرد زندگي كردن با افرادي كه عقايد و رفتارهاي مختلف دارند را تجربه مي كند . خداوند متعال انسان ها را شبيه به هم خلق نكرده است.برخي از آياتي كه به وجود تفاوت بين انسان ها اشاره مي كند عبارتند از ( آيه 22 سوره مباركه روم، آيه 13 سوره مباركه حجرات ، آيه 32 سوره مباركه زخرف و ...).همچنين در روانشناسي اصلي وجود دارد با نام اصل وجود تفاوت هاي فردي. انسان ها در بسياري از خصوصيات رفتاري، جسمي، استعدادها، علايق و خواسته ها و .... با يكديگر تفاوت دارند. پس ما نبايد انتظار داشته باشيم كه ديگران دقيقا مطابق با خواسته ما رفتار كنند. از جمله رفتارهايي كه دانشجويان در زندگي خوابگاهي ياد مي گيرند و تجارب بسيار ارزشمندي هم هست ، طريقه سازگاري با محيط جديد و احترام به افكار علمی ديگران و همچنين بالا بردن آستانه تحملشان در زمينه هاي مختلف است.

شما به جاي اينكه رابطه خود را با دوستتان قطع كنيد بايد سعي كنيد به عنوان يك دوست به او كمك كنيد و او را از اين حالتي كه به آن دچار شده است خارج كنيد. اما اگر تمامي راه ها را رفته ايد و تمام سعيتان را هم كرده ايد ولي نتوانسته ايد رفتار او را تغيير دهيد و اين رفتار او هم بر روي شما اثر منفي گذاشته و اين را خودتان احساس مي كنيد و تحمل اين وضعيت برايتان مشكل است و بر فعاليت هاي علمي شما (كه هدف تحصيل است) تاثير منفي گذاشته، می بایست اتاقتان را تغيير دهيد و با افراد ديگر كه هم فكر با شما هستند هم اتاق شويد.

با اين حال فراموش نكنيد كه انسان رابطه دوستي سالم را بي جهت از بين نمي برد. البته اگر دوست انسان فردي باشد كه داراي عقايد منحرف و ضد ديني بوده و قابل اصلاح هم نباشد،اين رابطه بايد قطع گردد چون بسيار آسيب زاست، ولي فردي كه حساس است و احساس افسردگي مي كند دليلي وجود ندارد كه رابطه دوستي با او را قطع كرد؛ در وهله اول به عنوان يك دوست بايد نگران او باشيد و دلايل افسردگي و حساسيت او را شناسايي كنيد و جهت رفع آن ها به او كمك كنيد، شما نبايد زود درباره او قضات كنيد، شايد در زندگي شخصي خويش با حادثه اي روبرو شده است كه شما از آن بي اطلاعيد و آن حادثه رفتارهایش را به اين جهتي كه شما مي بينيد سوق داده است كه اگر شما هم جاي او بوديد شاید اينگونه رفتارها در شما بروز و ظهور پيدا مي كرد. اگر خانواده و دوستان اين افراد، به آن ها توجهي نكنند و آن ها را به حال خود رها كنند اميدي به بهبودي آن ها در آينده نيست، و در وهله بعد در صورتي كه موفق به تغيير رفتار او نشديد مي توانيد ارتباطتان را محدودتر (و نه قطع) كنيد تا روحيه افسرده ايشان بر روي شما و زندگي تان تاثير نگذارد.

نویسنده : علی حسینعلی پور

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br><em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
این سوال برای آزمایش کردن شما است که آیا شما یک بیننده واقعی ( انسان ) هستید و یا یک رایانه برای ساخت اسپم .
4 + 3 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .